kaartje2.gif
winkel_standaard.jpg
  • Home     |
  • De nieuwe manier!     |
  • Tell a friend
  • Bekijk oproepen     |
  • Nieuws     |
Sluiten



> Password vergeten?

  • Zoek oproep
  • Plaats oproep
  • Succes verhalen
  • Bestel Kaartjes!
  • Foto albums
  • Contact
  • FAQ&A

Succesverhaal 1

Eigenlijk klinkt het erg standaard als ik vertel hoe wij elkaar ontmoet hebben: gewoon tijdens het uitgaan. Maar dat we onze relatie danken aan een nog vrij onbekende internetsite is natuurlijk wel heel speciaal. Ik zal het uitleggen:
Ik was heerlijk een avondje uit met mijn vriendinnen, het was ontzettend gezellig en de wijn vloeide rijkelijk. We sjouwden wat kroegjes af en kwamen ergens terecht waar ze goeie muziek draaiden, en waar we nog een beetje konden dansen ook. Met ons gegiechel hadden we veel aanspraak. We raakten aan de praat met een groepje jongens en eentje ervan vond ik meteen geweldig, en hij mij dus ook. De hele avond hebben we gedanst en gelachen. Aan het einde van de avond wilde hij adressen uitwisselen maar dat doe ik niet meer. Zóvaak blijkt iemand in nuchtere staat erg tegen te vallen, daar had ik van geleerd.
Toch ging het dit keer anders. Ron, waarmee ik gedansd had, bleef maar in mijn hoofd zitten en wilde er niet meer uit. Wat had ik een spijt dat ik geen adressen had willen uitwisselen. Mijn vriendin werd helemaal gék van me, telkens begon ik weer over Ron, ik kon het nergens anders meer over hebben. Tot ze ineens een of ander kaartje uit haar tas viste. Die had ze bij dance Valley in haar handen gedrukt gekregen, en gedachtenloos had ze het in haar tas gedaan. Die week kwam ze het kaartje weer tegen, en er ston elkaarweerzien.nl op. Samen gingen we eens op die site kijken. Er stonden nog best wat berichten op, en ook nog wel vrij recent. Met trillende vingers typte ik mijn berichtje in.
Daarna hebben mijn vriendin en ik zitten duimen dat hij het zou lezen. gek genoeg kwam er 3 weken later een berichtje. Het enige wat hij schreef was: "zie je nou wel dat we adressen uit moesten wisselen?"Ik moest er hard om lachen, hij was nog net zo grappig als op die avond.
De ontmoeting kwam al snel. Wat was ik zenuwachtig! Straks kwam er een lompe boer aanzetten, die ik in mijn benevelde toestand voor prins had aangezien! Maar zodra hij aan kwam lopen zag ik het direkt: Hij was precies hetzelfde als in al mijn dromen. wat een opluchting! Het was niet eens een vreemd gevoel deze ontmoeting. We vlogen elkaar meteen in de armen en gingen verder waar we gebleven waren. En daar zijn we nu nog steeds mee bezig. wat ben ik blij dat het plaatsen van dat oproepje zoveel effect had!

--------------

Succesverhaal 2

Ik heb nooit zo in een lotsbestemming geloofd, maar daarvan begin ik nu toch aardig terug te krabbelen. Misschien heeft alles toch moeten gaan zoals het ging.
 
Het was prachtig mooi weer, en ik moest naar een saaie OR cursus, die nog 3 dagen zou duren ook. Wat baalde ik!
Tot ik mijn medecursisten leerde kennen: een groepje gezellige meiden uit de gehandicaptenzorg. Wie had kunnen denken dat ik deze dagen nog zo enorm zou lachen!
Vooral Nicole was super. We hebben tijdens een oefening zelfs een boswandeling met z'n tweetjes gemaakt. Praten over de OR kreeg ineens een heel andere dimensie. Ik probeerde zoveel mogelijk bij haar in de buurt te zijn: naast haar te kunen zitten met eten, en in het zelfde groepje te zitten tijdens de cursus. Ik vond alles leuk aan Nicole: haar humor, haar felheid, de manier waarop ze nadacht en sprak. De 3-daagse cursus vlóóg voorbij. De laatste dag bestond alleen uit een ochtend programma, en daarna stapte iedereen in de auto en reed weg.
Eenmaal thuis merkte ik na een paar dagen dat ik toch wel erg vaak aan Nicole dacht. Ik baalde ervan dat ik helemaal niet naar haar adres of telefoonnummer gevraagd had.
 
Twee weken na de cursus zat ik met vrienden op een terras in Amsterdam, daar werden kaartjes uitgedeeld van de website "elkaarweerzien.nl"Ik had nog nooit van deze site gehoord, maar het voelde als een teken. Alsof diegene die dit kaartje in mijn handen drukte wíst dat ik alleen nog maar aan Nicole kon denken.
's Middags meteen op de website gekeken. Het zou wel héél toevallig zijn als Nicole ook op deze site terecht kwam, maar wie weet had zij óók zo'n kaartje in haar handen gekregen?! Ik deed een oproepje en wachtte het maar af. ( baad het niet dan schaadt het niet dacht ik) Al na een week kreeg ik een berichtje terug. Een vriendin van Nicole had het gelezen, en Nicole had het de laatste week zoveel over mij gehad, dat ze bij het zien van deze oproep zeker wist dat ik het moest zijn.
 
Al snel volgde een ontmoeting, ik stond stijf van de zenuwen. Het is heel raar zo'n ontmoeting want je weet dus wel heel zeker dat die ander jou ook héél leuk vindT> We zeiden eerst wat onwennig gedag, maar we bleven maar oogcontakt zoeken. Het duurde dan ook niet lang voor we elkaar kusten. Ik geloof dat we elkaar de hele dag niet meer losgelaten hebben.
Inmiddels zijn we dik een half jaar verder, en we zijn nog steeds smoorverliefd. Ik denk dat het gewoon zo heeft moeten zijn.

 

-------------------

Succesverhaal 3

Ik dacht dat vlinders en verliefdheid bij pubers hoorde, maar ik ben nu 45 en wordt van binnen compleet verscheurd.
Ik heb een gewéldige vent ontmoet, maar ik heb geen adres of telefoonnummer. We hadden duidelijk een klik, dus ik heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik nooit wat gevraagd heb.
Elke nacht droom ik van hem. Ik wil hem zó ontzettend graag weer zien, dat het mijn leven lijkt te beheersen. Ik heb een berichtje geplaatst op elkaarweerzien.nl, en hoop maar dat hij het leest. Ik kijk wel een paar keer per dag of ik al een reactie heb, maar helaas tot nu toe nog niet. Ik hoop maar dat hij mij net zo graag wil zien als ik hem, dan gaat hij vanzelf zoeken naar een site die dat kan bieden. en dan moet hij toch bij mij terecht gaan komen? Het blijft allemaal maar door mijn hoofd malen. Soms heb ik er superveel vertrouwen in, maar soms ook niet. Ik word er helemaal wanhopig van. Ik hoop dat ik snel wat van hem hoor....

-------------------

Succesverhaal 4

Ik ben nl. al 5 jaar op zoek naar Alex van den Heuvel uit Den Bosch. Ik > sprak hem 5 jaar geleden voor het laatst. In die tijd spraken we een paar keer af in Bergen op Zoom, in Knokke en in Antwerpen. Hij was zo'n geweldige man, zo lief, zo gevoelig, zo attent, zo warm, zo'n levensgenieter,  maar helaas heb ik het contact verbroken. Hier heb ik tot op de dag van vandaag nog steeds veel, heel veel spijt van heb. Bijna dagelijks denk ik aan hem en zou ik willen weten hoe het met hem is en zou ik hem zo graag weer willen ontmoeten. Het lukt me niet meer om in een relatie terug te vinden wat ik denk met hem wel te kunnen hebben.

Helaas had ik in die tijd alleen zijn mobile nummer, dat kort na onze ontmoetingen gewijzigd is, waarschijnlijk door een andere baan. Ik heb er werkelijk alles aan gedaan om achter zijn telefoonnummer of adres te komen, maar alles tevergeefs.

Hij heet Alex van den Heuvel, woont in Den Bosch, hij is geboren op 18 juni 1966 in Breda. Zijn hobby's zijn o.a. muziek (trompet) en golf. Dus Alex, als je luistert, zou je weer contact met me willen opnemen? Ik kan je maar niet vergeten en wil nog zoveel met je bespreken. Ik kan mijn gevoel naar jou maar niet afsluiten.

-------------------

Succesverhaal 5

Dit was werkelijk ongelofelijk!!

Ik ga iedere dag met de interliner naar mijn werk, en altijd als ik instap zit hij daar. Een geweldige leuke vent. Stoer, knap en met een prachtig lichaam. Hij zit altijd met een krantje op schoot als ik de bus inkom.

Telkens denk ik:"morgen ga ik het doen, dan ga ik een praatje met hem maken", en telkens stel ik het toch maar weer uit tot morgen. Omdat hij gewoon véél te leuk voor mij is!

Tot ik hem dus ineens helemaal niet meer in de bus zag zitten. De eerste dagen dacht ik nog dat hij waarschijnlijk ziek was, of met vakantie was. Maar nee hoor, hij kwam niet meer terug. Ik heb nog een keer een bus vroeger en later genomen om te zien of zijn werktijden veranderd waren, maar nee hoor, hij was van de aardbodem verdwenen.

Ik had de stoute schoenen aangetrokken en een oproepje geplaatst op "elkaarweerzien.nl"

Een aantal maanden later, ik had het nooit verwacht, kreeg ik een reactie en ja hij had me gevonden! "Dat meisje dat elke morgen met haar grote tassen de mensen langs het gangpad wegmaait". Okee, niet echt een elegante opmerking, maar later bleek dat hij dat stuntelige juist zo charmant aan mij vond. Ook al hebben we inmiddels geen contact meer, we hebben echt een leuke tijd gehad! En daar ben ik erg blij om!  Bedankt hiervoor!

 

Bedankt:

Coffee Company!

Cafe PARCK!