
Succesverhaal 1Eigenlijk klinkt het erg standaard als ik vertel hoe wij elkaar ontmoet hebben: gewoon tijdens het uitgaan. Maar dat we onze relatie danken aan een nog vrij onbekende internetsite is natuurlijk wel heel speciaal. Ik zal het uitleggen: -------------- Succesverhaal 2Ik heb nooit zo in een lotsbestemming geloofd, maar daarvan begin ik nu toch aardig terug te krabbelen. Misschien heeft alles toch moeten gaan zoals het ging.
------------------- Succesverhaal 3Ik dacht dat vlinders en verliefdheid bij pubers hoorde, maar ik ben nu 45 en wordt van binnen compleet verscheurd. ------------------- Succesverhaal 4Ik ben nl. al 5 jaar op zoek naar Alex van den Heuvel uit Den Bosch. Ik > sprak hem 5 jaar geleden voor het laatst. In die tijd spraken we een paar keer af in Bergen op Zoom, in Knokke en in Antwerpen. Hij was zo'n geweldige man, zo lief, zo gevoelig, zo attent, zo warm, zo'n levensgenieter, maar helaas heb ik het contact verbroken. Hier heb ik tot op de dag van vandaag nog steeds veel, heel veel spijt van heb. Bijna dagelijks denk ik aan hem en zou ik willen weten hoe het met hem is en zou ik hem zo graag weer willen ontmoeten. Het lukt me niet meer om in een relatie terug te vinden wat ik denk met hem wel te kunnen hebben. Helaas had ik in die tijd alleen zijn mobile nummer, dat kort na onze ontmoetingen gewijzigd is, waarschijnlijk door een andere baan. Ik heb er werkelijk alles aan gedaan om achter zijn telefoonnummer of adres te komen, maar alles tevergeefs. Hij heet Alex van den Heuvel, woont in Den Bosch, hij is geboren op 18 juni 1966 in Breda. Zijn hobby's zijn o.a. muziek (trompet) en golf. Dus Alex, als je luistert, zou je weer contact met me willen opnemen? Ik kan je maar niet vergeten en wil nog zoveel met je bespreken. Ik kan mijn gevoel naar jou maar niet afsluiten. ------------------- Succesverhaal 5Dit was werkelijk ongelofelijk!! Ik ga iedere dag met de interliner naar mijn werk, en altijd als ik instap zit hij daar. Een geweldige leuke vent. Stoer, knap en met een prachtig lichaam. Hij zit altijd met een krantje op schoot als ik de bus inkom. Telkens denk ik:"morgen ga ik het doen, dan ga ik een praatje met hem maken", en telkens stel ik het toch maar weer uit tot morgen. Omdat hij gewoon véél te leuk voor mij is! Tot ik hem dus ineens helemaal niet meer in de bus zag zitten. De eerste dagen dacht ik nog dat hij waarschijnlijk ziek was, of met vakantie was. Maar nee hoor, hij kwam niet meer terug. Ik heb nog een keer een bus vroeger en later genomen om te zien of zijn werktijden veranderd waren, maar nee hoor, hij was van de aardbodem verdwenen. Ik had de stoute schoenen aangetrokken en een oproepje geplaatst op "elkaarweerzien.nl" Een aantal maanden later, ik had het nooit verwacht, kreeg ik een reactie en ja hij had me gevonden! "Dat meisje dat elke morgen met haar grote tassen de mensen langs het gangpad wegmaait". Okee, niet echt een elegante opmerking, maar later bleek dat hij dat stuntelige juist zo charmant aan mij vond. Ook al hebben we inmiddels geen contact meer, we hebben echt een leuke tijd gehad! En daar ben ik erg blij om! Bedankt hiervoor! |





